Exposeren  oppe Ruiver met Fotogroep Reuver

Exposeren oppe Ruiver zegt al veel. Een van de vele fotoclubs (sorry Fotogroepen)  die zich ook richten ( met degelijk fotowerk en modern uitgelicht met: ja, ja, LED-verlichting) op het thuispubliek. Natuurlijk ken ik niet alle bezoekers: maar er was zeker veel thuispubliek.

Ook de “opener” Herman Bors speelde een thuiswedstrijd. Hij had met zijn teksten “de wind in de rug.” Heerlijk om zo iemand, die in Proza-land en fotoland een bekende is, te horen openen. Bij nadere beschouwing ontdekte hij gemeenschappelijke interesse voor fotografie maar behoorlijk gevarieerd. En dan doelde hij vooral op de voorkeur voor onderwerpen die de verschillende leden benoemden. Natuur, straat, vakantie, macro enz. 

Een veel voorkomend verschijnsel in de fotowereld. Niemand is hetzelfde. Dus ook haar/zijn foto’s niet.
Toch ligt daar een kans voor de leden. Nog meer de diepte in. Nog meer jezelf in de foto terug laten komen. Want de verschillen tussen de leden zijn denk ik nog groter dan de getoonde verschillen in hun foto’s. Zoek maar eens, neem maar risico, vergeet maar de wedstrijden, kruip maar uit de “comfort-zone!!!”

Herman ging verder met mooie teksten. Eén thema/onderwerp wat hij beschreef pik ik er uit.
“En dan de jongens en meiden van de straat.  De moderne fototerroristen. Voor de straatfotograaf  is de camera een lichaamsdeel. Hij moet elk moment van de dag kunnen toeslaan. Altijd in de aanslag met zijn toestel. Onverbiddelijk. Laat zich niet afschrikken door boze blikken. Voortdurend alert, waakzaam. Om zich kijkend. 360 gradenvizier..  Om dan, vanuit het niets, de meest schaamteloze plaatjes te kunnen schieten.”

Omdat de teksten zo mooi waren nog een:
“Fotogroep Reuver klinkt op het eerste gezicht nogal afstandelijk. Je denkt dan aan vage lieden met ogen, dichtgeknepen tot een diafragma van 22 en een sluitertijd van 3 seconden, die met een saaie grijskaart in hun hand hun vaste plek opzoeken.” 

Kijk zo creatief als deze teksten kun je ook fotograferen. Gewoon vanuit je hart en met verrassingen: weg bij het cliché.

Jacques Hensen en zijn vrouwen/mannen hadden naast 48 van hun beste foto’s ook twee AV-serie’s . Je proefde de ervaring met het maken van AV-‘s. Gemaakt met respect voor de verscheidenheid. Zo wil ik de  “dia’s van vroeger” weer graag terugzien. Hoe dat er uit ziet, kun je nog tot 28 april bekijken.

Tot slot:
Jacques staat voor een mooie taak. De club door een altijddurende zoektocht leiden. Een zoektocht naar verrassingen en verbeteringen van ieders werk.

Het mooie is dat ieder op zijn niveau vooruit kan. Begin met jezelf te verrassen.

Bij de volgende expo komen we weer kijken wat dat opleverde!!!

Wim Jenniskens

 

 Eén kijker naar drie foto’s met één persoon.

 

Op zondag 6 december vond de jaarlijkse DiaDigiDag weer plaats. Het is inmiddels traditie dat deze dag jaarlijks zo’n 150 AV-liefhebbers uit Nederland, Belgie en Duitsland op de been brengt. Ook dit jaar zat de zaal in Nederweert-Eind weer helemaal vol. Het publiek kreeg in 23 AV-producties een goede indruk van wat er allemaal kan met dit medium: romantische series van natuurfoto’s, documentaire series, een inkijkje in urbex-locaties, mooie series van abstracte beelden, een eigen verhaal geïnspireerd op kunst, het verbeelden van de dynamiek van de wielersport of de hectiek van het dagelijkse werk, etcetera.

De serie “hersenspoeling” van Leo Verzijl werd door het publiek gekozen als winnende AV-serie.  Een creatieve serie van spannende abstracte beelden en muziek, waarbij alles perfect op zijn plaats viel. Een terechte winnar dus!

Van het team van 5 mensen dat al vele jaren de DiaDigiDag organiseert gaan Albert, George en Leo er helaas mee stoppen. Wim en Hub willen nog doorgaan, maar zoeken uitbreiding met één of twee enthousiastelingen die de techniek van AV-producties goed onder de knie hebben.

Belangstellenden kunnen zich melden bij Wim Jenniskens, tel. 06 26 544 505 of email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Zaterdag 7 november 2015 was ik aanwezig bij de opening van de Belfeldse expositie, die voor de 2e keer bij Installatiebedrijf J. Hoezen exposeerde. Alle gasten werden welkom geheten door de voorzitter Marina Ernst, waarna zij het woord gaf aan Wim Jenniskens voor het openingswoord. Wim gaf als geboren spreker aan de gasten mee, dat foto’s op 2 manieren bekeken kunnen worden, nl. met nee- en ja- ogen. De nee-ogen manier is, bv. een hoekje van de lijst is kapot, of de foto is onscherp. De ja-ogen manier is: zoek in iedere foto iets positief, dat zeer zeker te vinden is. Als fotograaf maak je een ontwikkeling door. Hij gebruikte hiervoor de beeldspraak; als kind begint je smaak met zoet, later komt daar zoetzuur, zuur, bitter en zelfs pittig bij. Dit geldt ook voor de ontwikkeling als fotograaf, zoals de foto’s op deze expositie laten zien, de ontwikkeling in 2 jaar met de vorige expositie. Zijn tip voor vandaag is, ga de expositie met ja-ogen bekijken. Na deze woorden van Wim werden de armaturen boven de borden met foto’s aangemaakt. Er was heel veel te zien met een gevarieerd aanbod, ik zal van iedere exposant een foto bespreken in mijn verslag.


Pierre van der Voort; zandvlakte met windhoos, waar 2 personen doorheen zwoegen, je voelt de moeite, die zij voelen.

Wilma Steegh; een verbogen rails op de voorgrond, de rest van de rails als invoerende lijn naar het stootblok in de verte, symboliek begin en einde.

Marina Ernst; een stilistisch, schilderachtig beeld met een kustlijn met houten vissersboten op de wal en een lier met bokken.

Wiel Gommans; Maaskade door gebarsten glas gefotografeerd, goede compositie, scherpte voor- en achtergrond.

Josanne Janssen; z/w foto van een oude trap, licht komend boven aan de trap met een silhouet van een persoon, nieuwsgierig, waar lijdt dit naar toe, waar kom ik terecht.

Miriam Rovers; portret van een kind, een (haar) scherpe foto, goede detaillering in haarpartij.

Peter Reintjes; foto van een beeld door een ander open beeld gefotografeerd, mysterieus.

Rosi van Bree; lichtbaan/lichtinval door een glas-in-lood raam, prachtig in beeld gezet.

Jeu Peulen; klep van stuw met stromend water en ijsafzetting, tegenstrijdigheid vast en vloeibaar.

 

2015DF libel2

Peter Crotjee; close-up opname van een libel zittend op een bloem, prachtige scherpte, detaillering op de vleugels.

 

 

 

 

Loes Engelen; een doorkijkje door een boogstruktuur, vorm en kleur zijn in evenwicht en vullen elkaar aan.


De diashow was ook verrassend, hierin waren een aantal projecten verwerkt:
1) Een verrassingsdoosje met allerlei attributen, dat van naar lid gegaan is, ieder lid heeft een of meerdere attributen foto’s gemaakt, bv. een modelautootje Porsche op een velg van een echte Porsche door Toos Verdaas.
2) Duo foto’s 2 beelden die elkaar aanvullen door 2 leden gemaakt.
3) Extreme sluitertijden of diafragma’s.
4) 75% een kleur.
Deze verrassende projecten gaan waarschijnlijk navolging krijgen bij andere fotoclubs.
Al met al een kwalitatief gevarieerd aanbod en zeer de moeite waard om te bezichtigen. Ik verheug me al op de volgende expositie van Fotogroep Belfeld. 

 

Ineke Gerrits, Fotogroep Reuver



 

2015HE 5263

Fotoclub Helden-Panningen exposeert van 11-20 september in de Ringoven in Panningen en dat is een heel fraaie locatie. De tentoonstelling werd geopend door Wim Jenniskens, die daarbij dieper in ging op wat er allemaal aan fotografie ondersteunende en enthousiasmerende activiteiten zijn tegenwoordig. Cursussen, workshops, mentoraten, lezingen, noem maar op. “Grijp je kans om jezelf te ontwikkelen” adviseerde Wim. Kennelijk viel dat in vruchtbare grond, want van Wim ving ik op dat hij er achteraf nog geïnteresseerde vragen over kreeg. Leergierige mensen daar in Helden-Panningen dus.

De exposantenlijst liet een aantal ‘nieuwe namen’ zien en de verdeling mannen-vrouwen in de club ligt nu ongeveer fifty-fifty. De foto’s werden randloos gepresenteerd op dibond. Jammer was dat bij een aantal prints iets mis was gegaan en dat kon voor de opening niet meer hersteld worden. Als je door die artefacten heen wilde kijken viel er toch het nodige in te ontdekken. Er waren foto’s uit de eigen omgeving maar ook van verder weg. Daarnaast nog enkele macrobeelden, enkele experimenten, portretten. Van alles wat qua onderwerpen en ook diversiteit in de uitwerking. Meestal is duidelijk te zien waarom de maker juist deze foto maakte. Sommige foto’s zijn meer afbeeldend, soms wat afstandelijker en neutraler. Er hangen er ook een paar “snoepjes” tussen. Foto’s, die je als kijker uitdagen, die vragen oproepen en intrigeren. Dat is spannend.

Al met al een expositie die laat zien waar de clubeden mee bezig zijn en vooral dat ze bij FC Helden-Panningen plezier hebben in de fotografie. Daar gaat het om. Toch?

Jan Nabuurs

 

 

Traditioneel is het elk keer weer fotoclub Dracula die het nieuwe jaar met hun foto tentoonstelling op een waardige wijze inluidt.

Een mooie start van 2016, niet alleen het olympisch jaar, maar ook weer Limburg Foto dit jaar en nog zeker veel meer andere foto evenementen.

Fotoclub Dracula heeft zijn vreemde naam te danken aan de Stichting Jongeren-Sociëteit Dracula, waarvan de fotoclub een onderdeel is. Fotoclub Dracula te Margraten is rond 1980 (o.a. door Hub Huynen) opgericht als onder afdeling van deze sociëteit.

Het was wederom gezellig druk bij de opening, vele bekende gezichten die trouw elke expositie in onze regio bezoeken. Marcel Jakobs, de voorzitter van deze club en al jaren een vertrouwd gezicht binnen de fotoclub Dracula, had deze keer de eer om deze foto expositie op een passende wijze te openen. Ondanks de beperkte ruimte weet deze club om er toch elk jaar weer iets verrassends aan te voegen, naast de geëxposeerde foto’s, het jaar thema en de estafette foto, dit jaar voegden ze er een waardige beamer show aan toe, waar het, onder het genot van een drankje, goed toeven was.

Om hier alle foto’s te bespreken, zou te ver voeren, maar enkele bijzondere foto’s, die er duidelijk uit sprongen qua originaliteit en uitvoering wil ik er toch graag uit halen.

2015DR LaurieSlangen

 

 

 

Laurie Slangen met een imponerende serie “oosterse” vrouwen in het blauw, waarvan deze er een was die op mijn netvlies bleef plakken door de treffende gezichts uitdrukkingen, mede door de goed gekozen uitsnede geeft dit een fraai, werkelijks getrouw beeld weer van de situatie aldaar.

RachelLemlijn

 

 

Rachel Lemlijn verraste ons met beelden van handen en voeten, sfeervol en ietwat mysterieus achter glas gefotografeerd, foto’s die wat te raden laten, die je aan het denken zetten, en daar kijk je toch net wat langer naar…..

 

AdrieSlangen

 

Adrie Slangen beperkte zich zelf, door zich toe te leggen op bruggen en water, een mooie en passende combinatie. Juist door deze beperking ontstaat een fraai symmetrisch beeld van driehoeken, waarbij de fraaie lichtinval een voorname rol speelt, mede door het beperkt kleurgebruik.

PieterJacobs

 

 

Pieter Jacobs lijkt me echt een buiten mens, getuige zijn serie die hij schoot van al die vogels, een niet zo voor de hand liggend onderwerp, maar fraai in beeld gezet op het juiste moment.

2015DR JohnSmeets

 

 

 

John Smeets experimenteerde op een zeer fraaie wijze met de uitdagende moderne architectuur, en deed dat op een voortreffelijke wijze, getuigen zijn aparte foto’s.

AnnyHuyts2

 

 

Anny Huyts weet met minimale middelen en heel beperkt kleur gebruik, een uiterst interessant beeld neer te zetten dat blijft boeien, juist door die beperkte signalisatie, zet het je wel aan om te blijven kijken….

 

Marcel Jacobs weet je ook steeds weer te boeien, ditmaal met een strakke zwart wit serie, architectuur in optima forma.

Zonder de niet vermelde exposanten tekort te doen wil ik het toch hierbij laten, hadden ze maar de moeite moeten doen om te komen kijken, het was wederom de moeite zeker waard.

Ik heb alvast 6-7-8 januari 2017 in mijn agenda gezet voor de komende expositie van fotoclub Dracula.