Dat was vorige week het bericht van Nikon op Facebook. Er kwamen meer dan 4000 reacties, de meeste verontwaardigd. En groot gelijk. Of ik nu een Canon 350D, 7D of Nikon D90 gebruik, ik zal er geen betere of slechtere foto’s door maken. De megapixel-race is gelopen en niet meer interessant. Ik weet niet hoe het met andere fotografen zit, maar ik gebruik nog geen 20% van de functionaliteit van mijn camera. Is dat zonde? Je krijgt tegenwoordig gewoon meer voor je geld, inclusief zaken waar je niet om vraagt.

Toch raakt de opmerking van Nikon een gevoelig punt op sommige vlakken. Ondanks dat techniek geen onderscheidende factor meer is, zitten we nog wel met z’n allen te schuimbekken als de specs van een nieuwe camera bekend worden. En dan vooral veel discussieren over details. Vorig jaar was ik aan een nieuwe camera toe. Na wat rondkijken op dpreview werd ik bijna zenuwachtig van al het commentaar over techniek en details. Alsof mijn beoogde camera opeens rotzooi was! Alle commentaar op bits, scherpte, hyperfocus en elkaar-beïnvloedende-pixels konden mij niet overtuigen. Mijn aankoop blijkt achteraf een prima keuze te zijn geweest.

Waar wil ik heen met mijn verhaal? De vraag die bij me opkomt is: is er nog innovatie nodig in camera’s? Techniek is niet meer onderscheidend en alles wat je nodig hebt, zit tegenwoordig in een camera. Features als kantelbaar schermpje, kleurtje en spiegelloze camera zijn leuk, maar voegen ze echt iets wezenlijks toe aan de kwaliteit van je foto’s? Ik betwijfel het. Een camera is een middel, geen doel op zich.

Ik ben ervan overtuigd dat materiaal niets zegt over de kwaliteiten van een fotograaf. Creativiteit, aanleg, open staan en doorzettingsvermogen zijn vele malen belangrijker. Dus kijk eens een jaartje niet naar specificaties en aanbiedingen. Laat zitten die nieuwe camera’s en ga lekker schilderen met licht.

Sander Hulsenboom