Bij de opening van onze clubexpositie in Lobberich kreeg ik van enkele vrienden het boek “Good Luck”, waarin op een bijzondere manier met foto’s was om gegaan. Het boek blijkt het Boekenweekessay van het jaar.

De basis wordt gevormd door een stapeltje familiefoto’s, die door verzamelaar Erik Kessels werden aangekocht. Hij gaf die door naar schrijfster Christine Otten die hierdoor geïnspireerd een (fictief) verhaal schreef.

Voor veel mensen is dat voldoende. Jammer. Want er is zoveel te ontdekken in boeken. Ook in fotoboeken. Prachtig fotowerk om van te genieten, om te analyseren en te bestuderen.

Een van de boeken die regelmatig uit mijn kast komen is “Door het oog van de lens” van Gerry Badger. Een aanrader! Badger laat in dit boek overzichtelijk de ontwikkeling van de fotografie zien. Deels technisch, maar vooral de ontwikkeling als medium. Fotografie als autonome kunstvorm, als toepassing (reclame) en als verslaglegging. Aan de hand van sociale context en met voorbeelden van wereldniveau. Bekende beelden, maar ook onbekende verrassingen. Fotografie blijkt een krachtig communicatiemiddel (waarom denk je dat het Witte Huis de foto’s van de gedode Osama BL niet wil vrijgeven?) .

AV-presentaties doen soms denken aan de roemruchte dia-avonden uit het familieverleden. Maar deze eerste lentedag liet AV-ZONlicht in de Haandert in Tegelen zien dat het ook anders kan. Een aantal vrije series en een reeks korte presentaties met een speciaal clubthema. Daarbij was de opdracht een presentatie maken van maximaal 1 minuut. Juist die korte series verrasten extra. Afwisselend, grappig, snel, krachtig. Zo'n beperking dwingt tot keuzes en dat deed de presentaties goed. Als je iets kan zeggen in 30 seconden moet je er geen 5 minuten over doen. Het portret van boogschutter Florian door Jan Houben was een topper door zijn eenvoud en kracht. Geweldig!

Anders hoeft niet persé beter te zijn. Dus hoeft anders ook niet minder /slechter te zijn. Veel mensen hebben het eigenlijk niet op ‘anders’ staan. Iedereen, nou ja, niet iedereen natuurlijk, houdt van ‘hetzelfde’. Van de staat hoe het nu is. Soms is men wel in voor ‘verbeteringen’, maar deze moeten toch in de lijn van ‘hetzelfde’ liggen. Dat geldt ook, in hoge mate, voor foto’s. Men wil het graag houden bij ‘hoe het nu is’. Het gezegde: alles is al eens gefotografeerd’ wordt daarbij vaak, te vaak, gebruikt om het ‘andere’ niet te hoeven accepteren, want het is er niet.

In november vorig jaar is de nieuwe Fotogroep Maastricht opgericht door enkele voormalige leden van bestaande fotoclubs.

Wij willen een ander soort vereniging vormen dan gebruikelijk. Binnen een fotoclub lopen initiatieven al vlug vast door gebrek aan voldoende belangstelling van de leden. Ook het beoordelen van foto's is altijd een probleem. Het gevaar dreigt al snel dat één of enkele leden uitmaken wat wel en wat niet “goed” is.

In de Limburger van Zaterdag 31 oktober staat een groot artikel m.b.t. Limburgfoto 2010. Dit artikel eindigt met de zin: ”Wij kijken naar het verhaal in de foto. Geen lege esthetiek”. Punt.
Tja. Hoe nu verder? Wat moeten we daarmee aan als vrijetijdsfotograaf. Als vrij fotograaf vooral.
“Geen lege esthetiek”.
Je kunt er snel overheen lezen en alleen ‘het verhaal’ lezen zonder te lezen wat ‘tussen de regels staat’ en je gaan richten op het verhaal in de

Het volgend jaar is er weer een wedstrijd in samenwerking met het Limburgs Museum en onze Duitse en Belgische fotovrienden. Het gaat er, zoals in de beschrijving duidelijk wordt, om foto's, die het "Leven in verenigingsverband" in beeld brengen en "zeggingskracht" uitstralen.
Diegene die zou denken:"Ik ga een avondje naar de biljartclub van mijn vriend Piet. Ik schiet wat foto's van de leden aan de bar met een glas bier en wat shots van de biljarters aan de tafels.... dan is het werk, op het Photoshoppen en printen na, klaar", die maakt, denk ik, een grote vergissing.

CAMERA’S TE LEEN VOOR EDUCATIEF GEBRUIK

In de provincie Limburg zijn ongeveer 600 mensen in 35 clubs mensen intensief met fotografie bezig. Met de komst van het digitale tijdperk is fotografie steeds meer gemeengoed geworden. Jongeren fotograferen met hun mobieltje dat het een lieve lust is. Vooral vrienden en bekenden worden in allerlei situaties vastgelegd. Het is vooral registreren van wat er zich vóór de camera afspeelt.